Kronik borçluluk ve bizzat tüketim ürünü haline gelmek

Günümüz insanının açmazında olduğu iki sistemik sorunu vardır: kronik borçluluk ve bizzat tüketim ürünü haline gelmek...

Borçluluk; alacaklısına karşı suçluluk, huzursuzluk ve sorumluluk duyan bireyler üretir. Bununla birlikte borca girmeden yaşamak kolay değildir. Örneğin, öğrenci okumak için kredi alır, çalışanlar ev ve araba için uzun vadeli kredi çeker. Borç almak, gereksinimleri karşılamanın önemli bir aracı haline geldikçe, borç ödeme düzeni de topluma daha fazla yayılır. Bireyler borçla yaşamaya alışır, borçlarını ödemeye uygun bir yaşam tarzı benimser, borç tarafından kontrol edilir:

• Öğrenim kredisini ödemesi gereken yeni mezun, kendisini geliştirmeye zaman ayırmak yerine, bulduğu ilk ücretli işe girer. 
• Ev borcuna giren çalışan yıllarca borç ödeyecektir. 

Borç yalnızca yaşanılan anı değil, geleceği de ipotek altına alır. Bu açıdan sadece işsizler ya da yarı zamanlı işlerde çalışanlar yoksul değildir; borcu olan düzenli çalışan ücretliler ve orta sınıflar da yoksul sayılır aslında.

Tüketim ürünü haline gelen bireyler, günümüz çalışma hayatında artık genel kabul gören ödüllendirme, teşvik, yeteneğe göre ücret uygulamaları ile hergün birbiri ile rekabet eder hale gelen "araç"lar haline dönüşmüşlerdir. Yeni teknolojileri öğrenmek, güzel giyinmek ve yarıştan kopmamak için hergün kendine yatırım yapmaya devam etmek gereklidir.

Sonuç olarak, bir yandan borç sorumluluğu altında ezilen, diğer yandan yarıştan kopmamak adına harcamalarını yönetemeyen ve dolayısıyla yeni borçlar almaya kendini mahkum hisseden bireyleriz. 

Kaynak için tıklayınız